Aankondiging en agenda van de jaarlijkse algemene ledenvergadering in de ochtend met interessant middaggedeelte op 7 april in het Giordano Brunohuis in Utrecht.
Nieuws over het symposium op 16 maart in de Thorbeckezaal van de Tweede Kamer in Den Haag georganiseerd door WFBN en Civis Mundi.
Vredesorganisaties kwamen bijeen.
Verleden en heden van WFBN gezien door Chris van Huijzen en Leon Wecke.
Lezenswaardige visie Wereld Goede Wil op de Wereldregering. Het artikel is enigs-zins ingekort.
De WFBN is een in 1948 opgerichte vereniging, die streeft naar een
duurzame en democratische wereld-rechtsorde. Door middel van het vragen van
aan-dacht voor wereldwijde problemen benadrukken wij de noodzaak tot
internationale samenwerking en versterking van de Verenigde Naties (op federale
basis).
De WFBN is tevens het Nederlandse centrum voor de inschrijving van
Wereldburgers.
WFBN
Laan van Nieuw Oost-Indië 252
2593 cd DEN HAAG
Schaap met Vijf Poten gevraagd
of wel secretaris van de WFBN
Op de ledenvergadering 7 april
neemt Erica Jaspers afscheid als
secretaris. Is dit werk iets voor u?
Wereldfederalisten Beweging Nederland
Laan van Nieuw Oost-Indië 252
Den Haag 2593 cd
postbank 9764 contributie p.j. € 15,00 (f 33,00)
telefoon 070 347 8196 fax 070 382 5254 e-mail: wfbn@wfbn.nl; website http://www.wfbn.nl
Paul Berendsen, e-mail paulbe@dds.nl
Ton Macel, e-mail ton@macel.com
Ben Cornelissen, e-mail abbc@hetnet.nl
-
Bestuur:
Johanna Steijlen, voorz., Eerbeek 6961 lh, Imboschweg 5, telefoonnr 0313 619 600
Paul Berendsen, vice-voorzitter, Amster-dam, 1075 el, Koninginneweg 216 IV, telefoon 020 470 4680
Erica Jaspers, secretaris, Scheveningen 2587 sp, Arnhemsestraat 31, 070 363 81 05
Xavier de Baar, penningmr, Eindhoven 5611 pa, Tramstraat 30, tel. 040 245 78 51
Peter Davidse 070 362 67 27, Herman Haverkamp 078 610 37 28, Ton Macel 070 358 54 81, Ben v.d.Meer, Den Haag 2502 hs, postbus 25 746, Marjolijn Snippe, 070 392 09 32
R. ter Beek
prof. dr. Th. van Boven
prof. mr. drs. J. Berkouwer
drs. D. Leurdijk
M. Mourik
dr. P. Terhal
Chr. van Wijngaarden
Peter Davidse, Floris Methorst, Leonard Kater, Jose Saborido en Jos Molenaar, Buntlaan 11, Doorn 3941 mg, 0343413931
De WFBN is aangesloten bij de World Federalist Movement
K.v.K Amsterdam V 530085 ISSN 1383-3820
Inschrijven Wereldburger € 15,00 (f 33,00) incl. contributie WFBN
Jaarvergadering WFBN op 7 april 2001
Giordano Brunohuis, Brigittenstraat 15, Utrecht (tel.nr. 030 233 36 88)
Aanvang 10.30 uur, zaal open 9.30 uur.
Opening
Notulen vorige alg. jaarvergadering
Benoeming notulencommissie
Ingekomen stukken
Mededelingen
Jaarstukken
Verslag secretaris jaar 2000
Financieel verslag jaar 2000
Verslag kascommissie
Begroting voor het jaar 2001
Contributie ivm invoering euro
Benoeming nieuwe kascommissie
Bestuursverkiezing
Benoeming stembureau
Aftredend zijn Xavier de Baar, Marjolijn Snippe en Erica Jaspers. Johanna Steijlen treedt af als voorzitter en is verkiesbaar als coördinator werkgroepen. Kandidaten voor het bestuur kunnen zich tot de vergadering opgeven. Verkiesbaar zijn voor de functie van voorzitter: Paul Berendsen en voor de functie van penningmeester: Peter Davidse.
De functies van vice-voorzitter en secreta-ris zijn vacant.
Benoeming redactie Nieuwsbrief.
Verslag werkgroep Kernvisie
Wat verder ter tafel komt
Rondvraag en sluiting ochtendvergadering
Pauze tot circa 14.15 uur
Welkomstwoord door nieuwe voorzitter
Inleiding door de heer Jan de Winter over het Religieus Genootschap der Vrienden en de internationale verhoudingen.
Sluiting om 17.15 uur.
Jaarverslag
Het verslagjaar 2000 begon minder hec-tisch dan het jaar ervoor, toen The Hague Appeal For Peace en bombardementen bij velen tegenstrijdige gevoelens opriepen. Ook waren ons twee van onze meest trou-we vrienden, Gerrit Huizer en Wim Dirk-son ontvallen. We moesten zonder hen verder.
De ledenvergadering koos Johanna Steijlen tot voorzitter, terwijl Erica Jaspers het se-cretariaat overnam van Paul Berendsen en Xavier de Baar zich op de financiën concentreerde. Paul werd vice-voorzitter van de WFBN. Peter trad toe tot het bestuur, dat verder bestaat uit Herman Haverkamp, Marjolijn Snippe, Ton Macel en Ben van der Meer.
We werden tevens verrast door het bericht, dat onze directeur Peter Davidse een baan elders had geaccepteerd en kantoorwerk-zaamheden na zijn vertrek een tijd lang door Jaap Coenraad en Johan Westra zijn verricht. Sedert 1 januari 2001 neemt Ben Cornelissen de honneurs waar: een keer per week en meestal op de vrijdag is hij van 11 tot 16 uur op ons adres LNOI 252 te bereiken.
Met Ton Macel en Paul Berendsen vormt Ben Cornelissen ook de redactie van de Nieuwsbrief. Deze is in het verslagjaar driemaal aan de leden toegezonden.
De werkgroep Kernvisie heeft diverse bijeenkomsten gehouden. De werkgroep bestaat uit Peter Davidse, Jos Molenaar, Jose Saborido, Floris Methorst en Leonard Kater. Na het ontwerp van 15 december 1999 is op 11 april 2000 een procesdocu-ment uitgebracht en rolde dit jaar in januari een herziene versie van de persen. Het heeft allemaal te maken met een actuele verdieping van onze beginselen.
Op 20 april hebben wij samen met SIB in het Academiegebouw van de Universiteit Leiden een discussiebijeenkomst gehouden onder de titel Pax Americana of wereld-regering. Spreker was John Anderson, pre-sident en CEO van de World Federalist Association in de Verenigde Staten.
Inmiddels kregen wij op het kantoor zelf hoog bezoek: De Tilburgse hoogleraar Ruud Lubbers, lector aan de Katholieke Universiteit Brabant. Lubbers en het be-stuur van de WFBN wisselden informatie uit. We vernamen veel over globalisering en de effecten op de wereldeconomie en samenleving. Als wereldfederalisten is het boeiend te vernemen, dat nationale regeringen steeds meer te maken krijgen met grensoverschrijdende zaken en dat politici steeds minder geloofwaardig zijn. Ook neemt de invloed toe van de NGO’s, niet-gouvernementele organisaties en zorgt e-mail voor wereldwijde communicatie.
In Vergadercentrum Vredenburg in Utrecht hield Freed Schmitter op 16 september een inleiding over zijn ervaringen bij het Milenniumforum in de maand mei in New York. In de december nieuwsbrief deed hij er nog eens schriftelijk verslag van. Een interessante ontmoeting met onder anderen Robert Muller, John Turmel, Steven G. Brant en world citizen number one Gary Davies.
Paul Berendsen is in Japan geweest en doet hierover nog verslag.
Op 16 december kwam Jan Schuiling ons in Pax Christi in Utrecht over de David Alliantie vertellen. Diverse organisaties richten zich op het beschermen van de na-tuur en de rechten van mens en dier. Daar hoort ook het werken aan vrede toe.
Vlak voor onze ledenvergadering is op 16 maart tezamen met Civis Mundi het sym-posium: Mondiale integratie: wereldbe-stuur als actuele opdracht georganiseerd. Het verslag hiervan volgt in de Nieuwsbrief.
De WFBN heeft vele pijlen op de boog:
Ook in 2001 worden de verdiepingsbijeenkomsten
voortgezet.
De WFBN organiseert bijeenkomsten en openbare lezingen.
De WFBN werkt samen: in Nederland met
Burger Vredes Teams, Sib, Vredesmuseum, Nvvn, Lbvo, Ncdo,
Vrouwen voor Vrede, Civis Mundi en Novib, in het
buitenland met wereldfederalisten,
wereldburgers, VN, World constitution and parliament,
Global ratification and elections network, en speciaal in Europa met de
Europese Beweging, Unie van Europese federalisten.
Werkgroepen zijn daarbij dienstbaar.
Ons periodiek, de Nieuwsbrief, verschijnt
viermaal per jaar.
Brochures en internetsite worden
geactualiseerd.
De WFBN is zichtbaar op informatiemarkten.
Wereldfederalisme en wereldburgerschap worden zoveel mogelijk in de publiciteit
gebracht of op andere wijze gepropageerd en onder de aandacht gebracht.
Belangrijke onderdelen van het jaarprogramma zijn ook
nu de openbare bijeenkomsten!
Doel: Een maatschappelijke visie en sociaal bewustzijn bevorderen. Discussie
en samenspraak over de situatie in de wereld dragen hiertoe bij, waarbij
alternatieve ideeën welkom zijn.
Er wordt een werkgroep “Democratie”
gevormd.
Doel: Wereldburgers moeten meer inspraak hebben in maatschappelijke, sociale
en economische structuren. Alternatieven en eigentijdse structuren zullen
hiertoe worden aangedragen. Parlementaire democratie, directe democratie,
referenda, sociocratie, global governance worden onderzocht evenals de
mogelijkheden voor een global peoples assembly.
Met gelijkgestemde burgers en organisaties wordt
samengewerkt.
Doel: Door het bundelen van alle krachten worden de doelstellingen beter
bereikt. Dit kan worden bereikt door gezamenlijke bijeenkomsten te organiseren.
En petities op te stellen. En door de dialoog aan te gaan om dieper liggende
oorzaken van conflicten op te sporen.
Cursussen over wereldburgerschap en over de Verenigde
Naties.
Doel: educatie en het overdragen van kennis.
Jan de Winter van het Religieus Genoot-schap der Vrienden (Quaker Movement) houdt op zaterdag 7 april voor de leden van de WFBN een inleiding over het standpunt van zijn Vrienden in het dispuut met Mient-Jan Faber van het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV).
De Winter zal na het huishoudelijk gedeel-te van onze algemene ledenvergadering, dus vanaf ongeveer kwart over twee aan-wezig zijn.
De vergadering en de inleiding zijn in het Giordano Brunohuis, Brigittenstraat 15, Utrecht.
Het Religieus Genootschap der Vrienden wijst het gebruik van geweld af. In de Vredesgetuigenis van het Genootschap staat letterlijk: “Wij verwerpen met grote nadruk alle oorlog en strijd tegen anderen en elk gevecht, anders dan met de wapenen van de geest, voor welk doel en onder welk voorwendsel het ook moge zijn. Dit is ons getuigenis voor de hele wereld. De Geest van Christus, waardoor we ons laten leiden, is onveranderlijk en kan ons dus niet het ene ogenblik van iets afhouden, omdat het verkeerd is, en ons er dan weer toe aanzetten. Het is onze diepe over-tuiging, die we voor de hele wereld uit-spreken, dat de Geest van Christus, die ons leidt in alle waarheid, ons nooit zal aan-sporen om met uiterlijke wapens te strijden en oorlog te voeren tegen wie dan ook en zulks niet voor het Koninkrijk van God, noch voor de rijken van deze wereld.”
In dit getuigenis ligt de kern besloten van het besluit van de Vrienden hun IKV-lidmaatschap op te schorten. Dat besluit werd op de Jaarvergadering in Elspeet eind mei 1999 unaniem genomen en het kwam voor de Quakers zelf zeker niet als een verrassing.
De oorsprong van de Quakers voert terug tot het jaar 1643. George Fox en zijn me-destanders namen in dat jaar afstand van de kerk in Engeland. De gemeenschap noem-de zich het Religieus Genootschap der Vrienden. De naam Quaker dateert van een rechtszitting, toen een rechter Fox en zijn medestanders quakers (to quak = beven) noemde. Fox had de rechter verteld, dat hij beefde voor het woord van de Heer. Een scheldwoord werd een geuzennaam.
In Nederland heeft het Genootschap der Vrienden 130 leden. Een bekende Quaker is de schrijver en zeeman Jan de Hartog.
De route naar het
Giordano Brunohuis, Brigittenstraat 15, Utrecht, 030 233 3688 (fx 030 234 14 56)
Hoe te bereiken:
Te voet vanaf
het Centraal Station:
Vanuit de stationshal loopt u het winkelcentrum Hoog Catharijne in;
u verlaat Hoog Catharijne via de uitgang aan het Moreelsepark.
Daar ziet u links de Domtoren; u loopt richting Domtoren, onder de Domtoren door rechtsaf,
tot aan de kerk (aan uw linkerhand), het straatje links van de kerk (Catharijnesteeg) in,
rechtdoor de brug over en u bent in de Brigittenstraat.
Een wandeling van ongeveer 20 minuten.
Met openbaar
vervoer vanaf het Centraal Station:
Met Stadsbus 2 richting Kanaleneiland, uitstappen halte Catharijneconvent bij de kerk.
U loopt het straatje links van de kerk (Catharijnesteeg) in.
Rechtdoor de brug over en u bent in de Brigittenstraat.
Koffie en thee staan klaar!
Symposium:
Mondiale integratie: wereldbestuur als actuele
opdracht.
Vrijdag 16 maart 2001 12.30 tot 17.30 uur Thorbeckezaal Tweede Kamer Den Haag
12.30 uur Opening door dagvoorzitter drs. J. Th. Hoekema
12.35 uur Introductie door prof. dr. S.W. Couwenberg
12.50 uur Paneldiscussie (met publiek) na korte inleidingen door
prof.mr.drs. J.Berkouwer, prof. dr. N.J. Schrijver en drs. D.A. Leurdijk
13.45 uur pauze
Problematiek mensenrechtenbeleid, humanitaire interventie en wereldvrede:
14.00 uur Paneldiscussie (met publiek) na korte inleidingen door
prof.dr. P.R. Baehr, prof. dr. W.J.M. van Genugten en drs. L. Wecke.
15.00 uur pauze
Universalisme
versus particularisme:
15.30 uur Paneldiscussie na korte inleidingen door
prof. dr. P. Teunissen, drs. B. van Waesberghe en drs. M.J. Faber
17.25 uur afsluiting door de dagvoorzitter.
Het symposium wordt gehouden aan de hand van het Civis Mundi januarinummer
“Mondiale integratie: wereldbestuur als actuele opdracht”.
Dit kan schriftelijk worden besteld bij de administratie van Civis Mundi, Akkerwindestraat 23, Rotterdam, 3051 LA, fax 010-4089166 of per email couwenberg@few.eur.nl
Op de dag van het symposium is het aan de zaal verkrijgbaar.
De kosten zijn f 12,50 (exclusief porto bij eventuele toezending).
Iedere belangstellende is welkom!
U bent te gast bij Civis Mundi en de
WFBN, die dit symposium gezamenlijk organiseren.
Voor het symposium en in de pauzes zijn
koffie, thee e.d. en voor zover de voorraad strekt broodjes verkrijgbaar.
Na het symposium is er een informeel
samenzijn onder het genot van een drankje.
Verder
bijzonderheden zijn verkrijgbaar bij de bestuursleden van de WFBN en bij
prof.mr.drs. J. Berkouwer, Kerkweg 83, Berkenwoude 2825 NA, telefoon
0182-367407.
Een blik in de inhoud van het speciale themanummer van Civis Mundi:
S.W. Couwenberg: Mondiale integratie als constitutioneel probleem
P.R. Baehr: De rechten van de mens: Op weg naar mondiale integratie?
J. Berkouwer: De optimale sociale orde en de noodzaak van wereldbestuur
W.J.M. van Genugten: De VN klem tussen vooroordelen, bevoegdheden en aspiraties.
D.A. Leurdijk: De VN: global governance en de lijnen der geleidelijkheid.
P.J. Teunissen: Eenwording en divergentie in de wereldsamenleving.
L. Wecke: Humanitaire interventie en globalisering.
Een goed gesprek van de vredesorga-nisaties, verenigd in het Landelijk Beraad Vredes Organisaties, met Pax Christi en Interkerkelijk Vredesberaad zal het Ne-derlandse vredeswerk ten goede komen. Het wordt tijd voor eenheid. Kortom: een van de conclusies van de LBVO verga-dering 27 januari in Utrecht. In het Gior-dano Brunohuis constateert Hans Fedde-ma, dat Pax Christi en IKV te grote organisaties zijn om overleg uit de weg te gaan.
Ook Evert Huisman pleit voor een ge-sprek. De WFBN-er meent, dat er discussie moet komen, hoe het vredeswerk wordt aangepakt: preventief of curatief, op korte of lange termijn, beperkt tot eigen land of ook in het buitenland.
Jan Slop heeft velen naar de Brigittenstraat gehaald. Enthousiast èn strijdbaar zijn ze, de vertegenwoordigers van Pais, Humanistisch Vredesberaad, International Women’s League, Kerk en Vrede, Stichting voor Actieve Geweld-loosheid, Amok, Doopsgezinde Vredes-groep, Juristen voor Vrede en Paasmars organisators. Het is verheugend, dat zo velen actief betrokken zijn bij de eeuwige strijd, ‘het vechten tegen de bierkaai’ zoals Bram van der Lek naderhand constateert. Met Feddema is hij een van de inleiders van de dag.
Feddema waarschuwt, dat er voor vredes-organisaties valkuilen wachten, als ze alleen oog voor de slachtoffers hebben. Hij stelt ook de vraag, wat een humanitaire interventie betekent. Er zijn conflicten, waar het Westen in betrokken is, zowel als conflicten, waarvan het ontstaan voor de verantwoordelijkheid van het Westen komt. Er zijn “vergeten oorlogen”, lang-durige conflicten, die voor de media niet interessant zijn.
Hier ligt een taak voor kleine vredes-bewegingen. Zo bewijzen de Noren hun nut in het conflict tussen Tamils en regering van Sri Lanka. Feddema gaat ook in op de groeiende onvrede van Rusland, China en Kazakstan over de rol van het rijke Westen. Westerse interventies hebben nu plaats onder het mom van mensenrechten. Is het Vijf Voor Twaalf? De Grote Oorlog zou voor iemand als Rob de Wijk niet meer denkbeeldig zijn. Het Westen is op weg naar de Kaukasus en dat streven neemt met het aantreden van G.W. Bush alleen maar toe.
Er ligt ook een taak voor de Europese Unie om Israël tot de orde te roepen, meent hij. Uiteindelijk is Nederland een van de landen, die verantwoordelijk is voor de vorming van de staat Israël, vanuit een schuldgevoel over wat de Joden in de Tweede Wereldoorlog is aangedaan.
Meindert Stelling constateert, dat de Wet Openbaarheid Bestuur geen garantie is voor het boven water halen van zaken, die niet door de beugel kunnen. “Belangen” spelen een rol en andere EU landen kennen een dergelijke wet niet eens. Feddema stelt vast, dat het streven van de vredesbeweging in Nederland er op gericht moet zijn om de “middengroepen” in Nederland aan hun kant te krijgen.
Van der Lek prefereert een beleid, dat tevoren alternatieven voor conflicten aandraagt, boven het achter gebeurtenissen aanhollen. Het is een lange termijn keuze. Het LBVO beperkt zich dan tot algemene aspecten, bekritiseert de wapenhandel, zorgt voor opvang van deserteurs uit de landen, waar conflicten uitbreken en zet burger vredesteams in. Hij pleit er voor, om ook aan andere onderwerpen, die meehelpen om conflicten te voorkomen, aandacht te schenken.
Meindert Stelling noemt in dit opzicht de strijd om het behoud van een goed milieu en een economische zelfbeperking, waarna dagvoorzitter Slop de organisaties oproept meer onderwerpen bij het LBVO in te brengen. Een vruchtbare discussie.
De vreselijke strijd om het bestaan in Palestina laat niemand onberoerd. Se-dert Hagana (‘verdediging’) en Irgoen Zwai Leoemi (‘militaire nationale orga-nisatie’) het recht van de Joden om na de verschrikkingen in de Tweede We-reldoorlog een eigen land te bezitten met geweld onderstreepten, gaat het fout. Slager, groenteboer en kruidenier zijn, nadat zij hun bezit kwijt zijn geraakt, weggevlucht.
Vele Israëli’s vinden, dat het roer om moet. Uit idealisme, soms uit angst, dat er nog vele doden zullen vallen, menen zij, dat er een echte dialoog met de Palestijnen moet komen. Een van die Israëli’s is Yael Kahn, die al ruim elf jaar met haar “Vrou-wenorganisatie voor politieke gevange-nen” in de weer voor gerechtigheid is.
In het december nummer van “De Brug” van de
Joods-Palestijnse Dialoog en het Steuncomité Israëlische
Vredesgroepen en Mensenrechtenorganisaties vertelt Yael Kahn, hoe ze de dood
van de 17-jarige Asseel Hassan Assalih heeft ervaren. Hier volgt haar relaas.
“Ik geloof, dat
Asseel werd geëxecuteerd, omdat hij als Israëlische Palestijn streed
voor vrede tussen Israëli’s en Palestijnen, zowel in Israël als
in de bezette gebieden. Zijn moeder is totaal verpletterd. Zij hoopt, dat het
verlies van haar zoon niet voor niets is geweest. Haar enige troost is, dat
zijn dood tot internationale protesten leidt, die andere Palestijnen tegen een
dergelijk lot beschermen.
De sectie Palestina van “Defence For [EB1]Children” heeft met afgrijzen kennis genomen van de dood van Asseel. Vol-gens zijn zus Nadine was Asseel op 3 ok-tober aanwezig bij een demonstratie in de stad Arrabeh in opper-Galilea. Zij en de ouders getuigen, dat hij geen stenen gooide en geen spandoek vasthield, maar wel met zijn vrienden slogans schreeuwde.
Op een bepaald ogenblik
gingen Israë-lische militairen er op af. De demonstran-ten verspreidden
zich in alle richtingen. Militairen grepen Asseel vast en sloegen hem in
elkaar. Tot twee keer toe. Daarna schoten ze hem in de nek en verlieten de plek
des onheils. Hulpverleners brachten hem naar het Medisch Centrum Al-Hayaat,
waar eerste hulp werd verleend.
Vervolgens is hij per
ambulance naar een ziekenhuis gebracht, maar de diverse con-troles bij
militaire posten zijn hem fataal geworden. De chirurg had zijn pogingen om het
leven van de jongen te redden ten-slotte moeten opgeven. Het ziekenhuis
vermeldde, dat over het hele lichaam spo-ren van mishandeling te zien waren
ge-weest.”
“Asseel was een
pientere, gezellige jongen”, aldus Yael Kahn, “die actief was in
het Seeds of Peace project, dat Israëlische en Arabische jongeren tot
elkaar wil brengen. Daartoe was hij
naar de Verenigde Staten en Zwitserland geweest. Bij het incident, dat
hij niet zou overleven, droeg hij een t-shirt van Seeds of Peace.”
Volgens Defence For
Children, die de moord op Asseel veroordeelt, moet er zo spoedig mogelijk een
onderzoek naar de omstandigheden bij de dood van Asseel worden ingesteld. De
organisatie eist, dat de verantwoordelijken, direct betrokkenen zowel als
officieren, worden vervolgd. Ook dient het Israëlische leger onmiddellijk
met het aanvallen van Palestijnse burgers op te houden. Ook een dergelijk leger
dient zich te houden aan het internationale Recht, de conventie met betrekking
tot de rechten van het kind en de conventie van Geneve over het beschermen van
burgers in oorlogstijd.
Castro
houdt het kort
De Cubaanse leider Fidel Castro houdt het verder kort. Dit tot opluchting van zijn volk. Hij heeft uitdrukkelijk verklaard nooit meer urenlange toespraken te houden. Onlangs was hij voor een gehoor van 200.000 Cubanen binnen een half uur klaar.
Lange toespraken tijdens hete en oncomfortabele massabetogingen zijn niet langer nodig, meent de nu 73-jarige Castro.
In zijn hoogtijdagen hield hij het gerust zes tot zeven uur vol. “Misschien wat laat, maar ik ben tot de conclusie gekomen, dat toespraken kort moeten zijn”.
Agenda:
17 februari Peace Brigades International 038 421 65 87 e-mail icpbi@antenna.nl
25 februari 17.00 Amsterdam Jonas Daniël Meijerplein herdenken Februaristaking 41.
01 maart 18.30 uur: de eerste van drie cursusavonden over VN verzorgd door de NVVN. Inschrijfformulier aan te vragen via telefoon of fax 070 387 1865 of e-post bklerk@nuffic.nl
01 maart studiedag Werkgroep Midden- en Oost-Europa. “Bouwen aan vertrouwen in elkaar”, ‘s-Hertogenbosch, Werkverband Religieuzen voor gerechtigheid en vrede tel. 0485 575 530.
03 maart wereldgebedsdag 14.00 - 14.30 Vredeswake Stadhuisbrug Utrecht (elke 1e zaterdag van de maand) Samenwerkende Utrechtse vredesgroepen 030 602 8361
08 maart Internationale Vrouwen Dag.
16 maart 12.30-17.30u Thorbeckezaal Tweede Kamer WFBN en Civis Mundi openbaar symposium Mondiale integra-tie: wereldbestuur als actuele opdracht. Aan het symposium dragen o.a. politici bij en deskundigen op het gebied van mensen-rechten. Er zijn diverse paneldiscussies.
21 maart Internationale dag ter bestrijding van racisme en discriminatie.
22 maart Wereld Water Dag.
07 april Wereld Gezondheids Dag
07 april 10 uur
G Brunohuis Brigittenstraat 15 Utrecht: algemene ledenjaarvergadering WFBN
12 t.e.m.17 april “Navo, oorlog of vrede?”
Internationale vredesactie Zuid-Limburg Paasvredeskamp, actie bij AFNORTH, het commandocentrum voor Noord, Midden en West Europa.
Tweede Paasdag: Paasmars voor ontwape-ning en vrede. Info: Vredesburo Heerlen tel 045 572 5409 e-mail: paasmars@ddh.nl
19 april NVVN alg. ledenjaarvergadering.
22 april Aarde Dag.
01 mei Dag van de Arbeid.
12 mei Dag van de Verpleging.
18 mei 9.30 uur Laurenskerk Rotterdam “Rondom Erasmus” openbaar debat over Geweld en de Stad; Geweld en Europa, en Geweld en Cultuur olv Bert van Meggelen (R 2001) Vredesprogramma in Rotter-dam 2001 culturele hoofdstad van Europa, tel. 010 404 9148, www.vredesdebat.nl.
25 mei Afrika Dag.
26 mei Aids Memorial Dag.
04 juni Dag van de Vermisten.
05 juni Wereld Milieu Dag.
09 juli Dag van de Gevangenen.
Veiligheidsraad
Ierland, Noorwegen, Colombia, Singa-pore en Mauritius nemen zitting in de Veiligheidsraad. Permanente leden zijn Rusland, China, Frankrijk, de VS en Groot-Brittannië. Uit de raad zijn Canada, Argentinië, Maleisië, Namibië en ons land.
Het rode kruis symbool verandert. Het kruis, de joodse ster en de halve maan worden straks elk omgeven door een ruitvorm.
Uit de wereldpers:
Spanje – Spanjaarden en Finnen zijn het meest verdraagzaam ten opzichte van andere godsdiensten. Nederland komt op de zesde plaats. Dit komt naar voren in een onderzoek onder 17.000 inwoners van alle lidstaten van de Europese Unie.
Zweden – De Lutherse kerk in Zweden is geen staatskerk meer. Het idee om dit privilege ook in Noorwegen af te schaffen brengt de nodige verdeeldheid teweeg. De Storting neemt er eind van dit jaar een beslissing over.
Oeganda – Duizenden kinderen in Oe-ganda zijn spoorloos. Een jaar is verstre-ken sinds dat land met Soedan de afspraak maakte kindsoldaten vrij te laten.
Rusland en Iran hervatten hun militaire samenwerking met betrekking tot Afgha-nistan, de Kaukasus en Centraal Azië. De uitbreiding van de Navo is de reden.
Turkije heeft voor het eerst sinds de Golf-oorlog een ambassadeur in Irak. Voor 1991 was Irak een belangrijke handelspartner van Turkije.
Palestina – Rabbijnen en sjeiks uit Israël en de Palestijnse gebieden hebben opge-roepen tot verzoening tussen joden en isla-mieten.
China – Dit jaar is er weer verkeer mo-gelijk van personen, goederen en post-stukken tussen twee tot Taiwan behorende eilanden en China.
Zweden – In maart komt een Europese topconferentie in Stockholm over kennis-economie en vrije markt: “Een baan is belangrijk voor de individuele vrijheid,” aldus premier Göran Persson.
Cambodja – Leiders van de Rode Khmer zullen terechtstaan voor een tribunaal van Cambodjaanse en internationale rechters. Het parlement is akkoord. In 1975-1979 zijn 1,7 miljoen Cambodjanen om het leven gekomen.
Colombia – In het jaar 2000 zijn in Colombia 25.660 inwoners omgekomen. Het land met 40 miljoen inwoners wordt al tientallen jaren geplaagd door twisten tussen links, rechts en het leger.
Polen – Het joodse kerkhof in Lodz wordt dag en nacht bewaakt om vandalisme tegen te gaan. Het is met 180.000 graven het grootste joodse kerkhof in Europa. Het onderhoud wordt betaald vanuit Israël en de V.S.
Duitsland – Guido Westerwelle is de komende man in de Duitse liberale FDP. De 39-jarige advocaat wil samenwerken met de SPD en de Groenen uit de regering verdringen.
Tadzjikistan – President E. Rachmonov wil geen vluchtelingen toelaten. Er zijn tienduizend Afghanen onder erbarmelijke omstandigheden op een aantal eilandjes in een rivier tussen beide landen. Tadzjikistan is bang dat met de vluchtelingen ook gewapende rebellen binnenkomen.
Filipijnen – Zeven rebellen van het Moro Islamitisch Bevrijdingsfront zijn aange-klaagd voor het beramen van bomaan-slagen op 30 december. Daarbij kwamen 22 mensen om het leven en raakten er 120 gewond. Een van de zeven is gearresteerd. Het Bevrijdingsfront ontkent verantwoor-delijk te zijn voor de bomaanslagen.
Tsjechië – Vaclav Havel is in de aanval gegaan tegen het materialisme: “In som-mige delen van de wereld verhongeren mensen, terwijl elders verspilling als een maatschappelijke plicht wordt gezien,” aldus de president in een toespraak.
België – De woning van de burgemeester van Arendonk is met hagel beschoten, omdat er een asielzoekerscentrum komt.
Steeds waren er andere doelen, bijkomende doelen. Nimmer was er een zuiver humani-taire interventie, stelt Leon Wecke vast. Wecke, vele jaren beleidssecretaris van de WFBN, en Chris van Huijzen, gepokt en gemazeld in wereldfederaal werk, hebben hun bedenkingen tegen de kritiekloze op-stelling van vele politici tegen het Navo geweld. Wat was het resultaat van de actie pro Kosova? Ander geweld, van Kosovaren tegen Serven.
Thuis bij Chris vertellen de WFBN-ers van het eerste uur over hun bedenkingen. Over het toch altijd verschillend gedachtegoed binnen hun geliefde Wereld Federalisten Beweging Nederland. De verdeeldheid over de Navo acties gaat beiden aan het hart. De strijd in Israël baart hen grote zorgen. De een, Leon, is duidelijk wat feller dan Chris, als het over het aan de laars lappen door Israël van normen en VN resoluties gaat. De ander is iets meer paci-fistisch dan Leon, die dankbaar terugblikt op het ingrijpen van de VS in de Tweede Wereldoorlog. Maar beiden geloven, dat ze hun krachten altijd aan een goede zaak hebben besteed.
Na W.O. II was er één vredesbeweging: Kerk en Vrede. Pax Christi kwam, ging voettochten houden in een streven naar verzoening tussen Frankrijk en Duitsland. De Beweging voor Federale Wereld-regering werd opgericht en ook de Wereld Eenheid Beweging. Op 1 maart 1948 gingen ze samen in de Wereld Federalisten Beweging, de WFB waaraan later de N van Nederland werd toegevoegd.
Er was een groot enthousiasme onder de Nederlanders, die het “Nooit Meer Oorlog” hoog in het vaandel droegen.
Het aantal leden is dramatisch gedaald van 15.000 naar nu 300. Jammer? Leon: “Het streven van de WFBN leeft nog steeds in andere verenigingen, noem bijvoorbeeld Green Peace, de Europese federatie. Dona-teurschap is in de plaats van lidmaatschap gekomen. De mensen steunen Unicef, Novib, Waddenvereniging, Vogelbescher-ming. Het is de tijd van de individualise-ring in economisch en sociaal opzicht.”
Chris: “Het is het verschil tussen succes op lange dan wel korte termijn. Natuurmonu-menten koopt terreinen aan, Green Peace voert spectaculaire acties uit. Amnesty International krijgt mensen vrij. De WFBN had een te moeilijke boodschap. Zo wilden we een universeel lidmaatschap van de Verenigde Naties. China moest er in, de Afrikaanse landen. Niet bepaald populair dus.”
Het gevolg was een ‘links’ imago van de WFBN. Voorzitter Nannen, die uit de Viro, de Vereniging voor internationale rechts-orde, kwam, wilde het meer gedegen aan-pakken. Het adagium “Nooit meer oorlog door een wereldregering” kwam hem te eenvoudig voor. Dus moesten de begin-selen op schrift worden gesteld, maar de daling in het aantal leden zette door. Er kwamen nieuwe slogans “Wereldvrede door wereldmacht”, waaraan later de pro-blematiek rond ontwikkelingshulp en mili-eu werd toegevoegd.
Het ging niet alleen maar over vrede, maar ook over veiligheid, dus wereldregering en politiemacht. Toen later aan de wereld-vrede de wereldeconomie werd gekoppeld betekende dat zeker een verrijking maar het maakte de zaak tevens complexer.
Israël
Zoals hiervoor gezegd, Israël raakt beiden diep. Doet Israël denken aan nazi-Duitsland, zoals de in 1924 in Duitsland geboren en naar Nederland gevluchte dr. H.J.G. Meyer (“Een Ander Joods Geluid”) constateert?
Ook Wecke ziet nog veel bloed vloeien, zolang de Israëli’s ten koste van de Pale-stijnen proberen zoveel mogelijk grond te verkrijgen. Volgens Van Huijzen zijn er aan beide kanten extreme groepen, maar ziet ook hij juist in de nederzettingen-politiek het grote gevaar.Daarom is er voor de eigen WFBN steeds de noodzaak bij veranderend wereldbeeld een nieuw beginselprogramma op te stellen.
Chris: ”De WFBN trekt steeds mensen aan, die ieder een ander wereldplan ontwikke-len. Dat is goed, maar met die eigen visies kijken ze niet naar, wat wàs de WFBN? Een nieuw politiek programma graag, maar het wereldfederalisme als ideologie is nog goed. Toen Dick Leurdijk het programma zo slecht vond, opende dit bij mij de ogen. We zijn verkeerd bezig. Er moet continu-ïteit in komen. Oud-voorzitter H.J. Nannen en Jan Tinbergen hadden ideeën. We moeten voor 2001 schrijven.
Evert Voogd, politiek secretaris van de Werkgroep voor Jonge Wereldfederalisten WVJW, stelde al vast, dat het programma van de Wereldfederalisten geen blauwdruk van de toekomst moest zijn. Die kennen we niet. Er moet een wisselwerking zijn tussen het bouwen aan nieuwe structuren en een overeenstemming in het kennen van de problemen. Vanuit het federalisme kunnen we slechts de richting aangeven.”
Staan de neuzen ook internationaal vaak niet in dezelfde richting, volgens Leon zijn er, juridisch en economisch toch al veel zaken bereikt. Mondiaal zijn de Verenigde Naties sterker geworden. En al was de re-cente wereldmilieuconferentie geen groot succes het begin is gemaakt en de VS kun-nen niet om de uitgangspunten heen.
Zowel Leon als Chris voelen zich niet be-paald gevoelsmatig verbonden met het wereldfederalisme. Zoals Van Leeuwen in zijn boek “De staat en zijn taak” vaststelt, gaat het niet altijd in de richting van meer en beter, maar is er af en toe een terugval. Zoals nu met het internationale denken in de richting van humanitaire oorlogsvoering. Chris: “Toch zijn wij met onvolmaakte mensen in staat een betere wereld te scheppen”, al wordt volgens Leon “langzamer dan wij hoopten en on-danks de onmogelijkheid er economisch meer structuur in te krijgen een wereld zonder oorlogsgeweld bereikt.”
Gaat de wereld aan vlijt ten onder? “Waar de mensheid aan lijdt”, meent Chris, “is, dat terwijl men toch met alle macht de technologische ontwikkelingen tracht bij te houden, de sociale ontwikkelingen achterblijven. Wat de mens kan, wil hij ook doen. Dat lijdt tot rampspoed. Hij is irrationeel bezig!”
In het jongste nummer van Civis Mundi gaat Wecke wat uitgebreider in op zijn kritiek op de humanitaire interventies van de Navo. Mensenrechten hebben niet over de gehele wereld een gelijke status en militaire interventies, ook al zijn ze humanitair, zijn zowel selectief als in strijd met het Handvest van de Verenigde Naties. Ze kunnen pas op lange termijn succes sor-teren, “maar dat kan alleen, als de huma-nitaire interventies een groter gehalte aan objectiviteit krijgen en zich beperken tot het doel, de slachtoffers te beschermen”.
De strijd tegen onrecht was en is echter ze-ker geen soloactie van Leon Wecke. Juist ook Chris van Huijzen heeft zich er in zijn vele actieve jaren voor de WFBN duidelijk voor ingezet. In de gezamenlijke uitgave van het Studiecentrum voor Vredesvraag-stukken en van de WFBN “Voor een wereld één in verscheidenheid” van de hand van Leo van Bergen is echter te lezen, dat Chris tevens altijd een grote mate van objectiviteit nastreeft. Naar aanleiding van opmerkingen over anti-amerikanisme op de algemene jaarverga-dering van 1967 geeft hij in een artikel “Wereldfederalisme en objectiviteit” een opsomming van de ingenomen politieke standpunten. Vaak gaat het over gruwel-daden van Rusland, Frankrijk of in Zuid-Afrika maar ook: Neutraliteit in de zin van vooropgezette afzijdigheid in conflicten tussen staten of volkeren mag men, gezien de wereldwijde problematiek, die con-flicten inhouden, van wereldfederalisten niet vragen” aldus Van Huijzen.
WERELDREGERING
Als de draad van Ariadne door het labyrint van de
geschiedenis van diverse regerings-stelsels lopen de woorden die ertoe
gediend hebben de speurtocht van de mensheid naar een volmaakt regeringsstelsel
te verklaren en te verlichten. Democratie, onafhankelijk-heid, solidariteit,
openheid, mensenrechten, geluk,
vrijheid, gelijkheid en broederschap
zijn grondgedachten. Zij helpen inzicht te
krijgen in de ideale staat. Nu, in de 21e eeuw, heeft het woord
wereldregering de
aandacht van vooruitstrevende
denkers. Het geeft het functioneren weer van de Ene Mensheid in praktische
zaken. Een opko-mend ideaal? In
het ideaal van een wereld-regering is de erkenning vervat, dat alle naties het
vermogen moeten ontwikkelen om zichzelf effectief te regeren.
Recentelijk is voor de staten het proces begonnen sterker in
te zien wat de voordelen zijn van geïntegreerde samenwerking. Vandaar
het ontstaan van de Europese Unie en Sirte verklaring over de oprichting
van een Afrikaanse Unie. Alleen
onafhankelijke naties kunnen in een wereldregering samen-werken.
Is er verschil tussen wereldregering en in-ternationalisme?
Het internationale wereld-beeld ziet nationale staten als acteurs op het
wereldtoneel. Nu zijn staten
verenigd door acteurs als transnationale
en nationale organisaties en ngo’s. E-commerce stelt mensen van alle
nationaliteiten in staat samen te komen rond ideeën, thema's en projecten,
die grenzen overschrijden. De mensheid verschuift naar een globaal
wereldbeeld. Economische globalisering is één aspect van dit
uitgebreide bewustzijn. In zekere zin is het "een nieuw verband voor
en een nieuwe verbinding tussen economische acteurs en activiteiten over de
hele wereld.
Globalisering is mogelijk gemaakt door de voortschrijdende
ontmanteling van barrières en door mobiliteit van handel en kapitaal,
tezamen met fundamentele technologische vooruitgang en de steeds dalende
kosten van transport, communicatie en het werken met computers",
aldus Kofi Annan. Hij stelt ook de
vraag, waarom globalisering een tegen-stroom opwekt: “Weinigen verzetten
zich tegen globalisering als zodanig. Zij protes-teren tegen de ongelijkheid
ervan".
Eenheid onder de mensen
Is de betekenis, die aan economische globa-lisering ten
grondslag ligt, en het wereldbeeld,
dat haar koestert, feitelijk de Ene Mensheid? Toegegeven, het is moeilijk zich voor te stellen, hoe
een wereldregering er uitziet. Een gangbaar onderwerp in discus-sies van
vele internationale conferenties is eenheid onder de mensen. Eenheid is de
grondslag van de menselijke waarden.
De Commissie voor Wereldregering bena-drukt essentiële waarden als respect
voor het leven, vrijheid, gerechtigheid en billijkheid, wederzijds
respect, zorg en integriteit. De Commissie gelooft, dat deze waarden een
"grondslag kunnen verschaffen voor de omvorming tot een nabuurschap. Deze
is gebaseerd op economische uitwisseling en verbeterde communicatie in een
universele gemeenschap. Hierin zijn mensen meer met elkaar verbonden dan alleen door nabijheid,
belangstelling of identiteit".
Eenheid onder de mensen ligt ten grondslag aan
essentiële, globale waarden. Deze zijn de hoeksteen van een
wereldregering. Men moet echter de nodige aanpassingen de tijd geven. En elk
lid van de menselijke familie moet moedig en optimistisch blijven in die
opbouw van een nieuwe beschaving.
De schoonheid van dit transformatieproces ligt in de
onthulling van de stille geest van goede wil in de wereld in het algemeen. Duizenden
non-profit, opvoedkundige en liefdadigheidsorganisaties stellen zich in dienst
van de mensheid. De hulp voor wie
in nood verkeert, bestond aan het begin van de vorige eeuw niet in die omvang.
Ook bij de oprichting van de VN bestonden de meeste van deze groepen nog niet.
In de jaren erna hebben vele van deze groepen erkenning aangevraagd als
ngo’s aange-sloten bij de VN door of het Departement voor Informatie aan
het Publiek (DPI) of de Economische en Sociale Raad (ECOSOC). Deze
ngo’s hebben de VN waardevolle hulp geboden op maatschappelijk,
economisch en humanitair gebied.
Ook op het terrein van de beleidsvorming dragen de ngo’s steeds
meer bij. Traditi-oneel is
beleidsvorming voorbehouden aan de regering. Voorbeelden van de invloed
van ngo’s zijn het Internationale Hof van Appel in Strafrechtzaken,
het Landmijnen-verdrag en de Conventie voor de Rechten van het Kind.
Gillian Sorensen, Ondersecretaris-Generaal voor Externe
Betrekkingen, gaf voor het
Millennium Forum de volgende samenvatting van de invloed van de
ngo’s:
"Vanuit 50 zorgvuldig geselecteerde
NGO's die in de grootste hal aan de zijkant zaten bij de conferentie in San
Francisco in 1945 heeft zich een enorme kracht ontwikkeld om de politiek en
wetgeving in beweging te zetten. NGO's zijn een krachtige motor van actie en
verandering geworden".
Millennium visie
Haar woorden zijn een echo van die van Lord Peter Archer of
Sandwell, lid van het Britse Hogerhuis, in zijn voorwoord van het verslag van
de conferentie in 1999 in Londen Een VN voor de 21e Eeuw: "De ngo’s kunnen een
idealisme en een enthou-siasme combineren met deskundigheid en een gevoel voor
de stemmingen in de open-bare mening. En zij zijn het die een millen-nium visie
kunnen scheppen".
Elders in dit verslag staat de oproep aan de VN te erkennen dat het nodig is om
"van een intergouvernementele organisatie te veranderen in een
democratisch internati-onaal instituut voor wereldregering".
Op de conferentie is ook gesproken over een grotere deelname van ngo en burger-maatschappij in de beleidsvorming van de VN. Sommigen zien een sterkere betrok-kenheid van ngo’s via ECOSOC door be-paalde niet-gouvernementele organisaties over speciale onderwerpen te laten confe-reren. Anderen proberen het uitwisselen van gedachten tussen de Algemene Vergadering en diverse ngo’s een formele status te geven, een "raadgevende status" die ECOSOC en DPI al hebben. ECOSOC heeft in 1996 een resolutie aangenomen, die procedures vaststelde voor bespre-kingen met ngo’s Met name de Algemene Vergadering wordt opgeroepen de ngo’s formeel bij meer procedures te betrekken. Hoewel deze resolutie nog door de Alge-mene Vergadering moet worden aange-nomen, zijn er al stemmen om de oproep aan te nemen.
Eén van die stemmen is die van de Com-missie voor
Wereldregering die de toe-genomen integratie steunt van "de
burger-maatschappij in het dagelijkse werk van de VN. Die kan worden
uitgebreid tot nieuwe terreinen, waarop de VN werkzaam is".
Als regel dient aan ngo’s toegang te worden verleend
tot alle formele vergaderingen van secties, die voor lidstaten toegankelijk zijn".
Verhoudingen veranderen
De Verenigde Naties zijn duidelijk het
centrale lichaam, waardoor de mensheid zich naar een wereldregering
ontwikkelt. Hoewel de leden van de VN nationale staten zijn heeft
besluitvorming over veel
onder-werpen de grens overschreden van de mechanismen waarmee staten hun
proble-men oplossen.
Uitdagingen ten aanzien van economie, milieu, arbeidsverhoudingen en
mensen-rechten laten op die wijze een hedendaags labyrint ontstaan, dat
angstaanjagend genoeg is de krachtigste naties voor multilaterale
samenwerking te laten kiezen.
Mark Malloch Brown, leider van het VN Ontwikkelingsprogramma
(UNDP) merkt op: "... met de krachten van globalisering, die van
bovenaf druk uitoefenen op
rege-ringen, en een burgermaatschappij, die van onder op steeds meer steun
biedt, tonen zelfs de sterkste regeringen tekenen van stress".
Gelukkig zijn de VN "meer dan alleen een instrument.
Zoals duidelijk uit het Charter blijkt, zijn de VN bedoeld om nieuwe
begin-selen te introduceren in internationale ver-houdingen en aldus een
kwalitatief verschil in hun dagelijks gedrag aan te brengen ... Met andere
woorden, naast hetgeen de VN is gevraagd als praktische taken te doen, is het
doel, dat zij zich hebben voorgenomen de verhoudingen tussen de staten, en de
methoden van aanpak te veranderen".
Zelfs op het terrein van de diplomatie zijn aangepaste en veranderde methoden te zien. Het is een terrein, waarvan men vaak denkt, dat het 't laatste domein is, waarop de traditionele nationale staat activiteiten kan ontplooien.
Het terrein van de diplomatie breidt zich nog steeds uit.
Officiële onderhandelingen en vredesverdragen zijn slechts onderdeel bij
het oplossen van conflicten, aldus het Instituut voor Veel Sporen Diplomatie.
Behalve met het regerings-spoor, houdt het zich bezig met acht andere sporen in
zijn pogingen om internationaal vrede te stich-ten. De diverse sporen: het
regeringsspoor, NGO-professioneel, Zaken, Particuliere bur-ger, Onderzoek/training/opleiding,
Streven naar actie, Religie, Fondsenwerving en Communicatie / media.
De mede-oprichter van het instituut, ambas-sadeur John
W. McDonald, verklaart dit door een verschuiving, die door de meeste
naties niet officieel wordt erkend.
Ook waren de meeste conflicten in de laatste 30 jaar internationale conflicten
binnen de nationale grenzen.
De diplomatie van de bevolking
De wereldregering moet worden vooraf-gegaan door
voorbereidende stappen. Eerst moet men
op lokaal, regionaal en nationaal niveau een goede regering tot stand
brengen. Zonder een goede regering op deze niveaus ondervinden pogingen om de
omstandig-heden te verbeteren vaak geen steun van gezagsdragers. "Men
erkent, dat regeren een fundamenteel thema van de ontwikkeling is. Zonder het
vermogen om een beleid te ontwikkelen, dat een land in staat stelt zijn markten
en zijn politieke leven open te besturen, is ontwikkeling niet duurzaam. Een
natie, waarin de armen een stem in hun regering hebben, zal volgens Malloch Brown
eerder in menselijke ontwikkeling investeren en er in slagen armoede terug te
dringen".
Het zijn niet alleen de armere naties die hun structuren en
beleid moeten aanpassen. Krachtige naties en instellingen worden er ook toe
uitgedaagd ontvankelijk te zijn voor de instroom van nieuwe energie en
ideeën. Starre weerstand zal de sterken wezenlijk verzwakken als de eik in
de harde storm. Maar de moderne maatschappij zit ingewikkelder in elkaar
dan de oude eik In sterke, bloeiende naties wonen zwakke en arme mensen; in
zwakke en arme naties wonen mensen die sterk en rijk zijn. In conser-vatieve
staten komen progressieve elemen-ten voor en in progressieve staten conserva-tieve. Dergelijke moeilijkheden
worden door yin en yang uitgedrukt.
Kon men in het verleden tegenstrijdigheden van het regeren
verborgen houden, wij bele-ven nu de diplomatie van het volk. Door-zichtigheid
en verantwoordelijkheid zijn vereist en volledige deelname door een creatieve
mix van welzijns strategieën en media technologie".
De UNDP heeft onlangs een UNDP/CSO Comité opgericht om
zijn banden met de burgermaatschappij te versterken.
Binnenlands bestuur
Zelfs
zonder zulke formeel werkende partnerschappen brengen de gecombineerde effecten
van omhoogschietende niveaus van opvoeding van de massa en de nieuwe
elektronische media de onrechtvaardigheden en wanverhoudingen aan het
licht zoals b.v. groepen rijke mensen die vorstelijk leven temidden van verarmde
naties en de vele tientallen thuislozen, die in grote steden zij aan zij met de
zeer rijken leven. Zulke situaties zijn niet echt nieuw. Nieuw is het bereik
van de spotlights op deze kwesties. In dat licht kan men zien, dat de mensheid
op een schaal, die men vóór de 20e eeuw nooit heeft
gezien, diensten verleent om de kwa-liteit van het leven voor allen te
verhogen.
Deze planetaire vloedgolf is de energie, die aan het
wensbeeld van een wereldregering ten grondslag ligt. Het brandpunt dit
dienen ligt tussen het concrete en het abstracte. Tienduizenden
dienstverleners wijden zich aan de uitdaging om armoede uit te roeien, aan
bescherming van het milieu. Anderen dienen mensen die behoefte hebben aan
geestelijke steun, verschaft door verlicht denkende, vooruitstrevende
idealisten. Want echte vooruitgang in de regering daarbuiten kan niet worden
gemaakt zonder een goede binnenlandse regering.
Het is duidelijk, dat armoede en ontbering de mensheid beletten haar volle vermogens te bereiken. Het wordt steeds duidelijker, dat sommige mensen, wier leven is overstroomd met materiële voorwerpen, arm zijn wat geestelijke zaken betreft. Weinigen zullen Corinne McLaughin van het Centrum voor Visionair Leiderschap, hebben tegengesproken, toen zij opmerkte, dat er behoefte is aan "een spirituele vonk in de duisternis van de consumptie-mentaliteit". Zij legde ook de nadruk op de door veel mensen gevoelde behoefte aan een oprecht serieuze discussie over hogere waarden en een hogere moraal in de politiek. In deze discussie zou men manieren moeten bedenken om politieke kandidaten verantwoordelijk te houden voor hun gepraat over hun hoge moraal tijdens hun spreekbeurten vóór de verkiezing. En doen zij daarna "wat zij hebben toegezegd"?
Wijdere lichtbogen
Als het menselijke bewustzijn zich
uitbreidt dan neemt dat de vorm aan van steeds wijder wordende lichtbogen van
gewaar-wording. Zo werd in het
Engeland van de dertiende eeuw een pionierende staat van gewaarwording weerspiegeld in de
Magna Carta, met daarin bepalingen over mensen-rechten.
Nu heeft de mensheid een nog gro-ter handvest, het Aarde Handvest.
Het zet beginselen uiteen voor een duurzame manier van leven.
Meer dan een uitspraak over de instandhouding van het milieu, schetst het Aarde
Handvest een beeld van universele verantwoordelijkheid voor de
mensenfamilie en voor de aarde.
Het zijn beginselen, die de integriteit van menselijke
verhoudingen zekerstellen. Het is een voorbeeld van de stem van het volk.
Zoals door talloze religies en filosofische schrijvers door
de eeuwen heen is uiteen-gezet is de stem van het volk de stem van God - Vox
populi, vox dei. Gewone
leden van de mensheid laten een intelligent geluid laten horen in de litanie
van stemmen die een bijdrage leveren aan de regering van de planeet.Eén
manier om de toenemende kracht en intelligentie van de vox populi na te gaan is
door het onderwerp wereld-vergadering voor het volk te onderzoeken, een
beweging die zich in de loop van de 20e eeuw heeft ontwikkeld.
Een vergadering van het volk, "een huis, rechtstreeks
gekozen door het volk van de wereld, waaraan de naties rekenschap moeten
afleggen" dat werd voorgesteld om zowel in de Volkenbond als in de
Verenigde Naties te worden toegevoegd, werd nooit uitgewerkt.
Het idee bleef desondanks bestaan. Tijdens de 50e verjaardag
van de VN in 1995 werd de eerste Verenigde Volkeren Vergadering bijeengeroepen
in San Francisco, in Genève en New York. Ook in Nieuw Zeeland,
Italië, Spanje, Engeland en Thailand waren volksvergaderingen. Steun
ervoor kwam van Ted Turner, Nelson Mandela en Robert Muller.
Kofi Annan gaf een belangrijke impuls aan het idee, toen hij voorstelde,
dat overal een volksvergadering
moest komen als aanvulling op de algemene millennium vergadering van de VN en de Top in 2000. Het resultaat was
het Millennium Forum
in mei 2000.Kortom, men kan zien hoe uiteenlopende elementen en sectoren van de
maatschappij erkennen, dat zij kunnen winnen door samen te werken en dat zij
door onenigheid kunnen verliezen.
Dit gemeenschappelijke erkennen is het gevolg van een
innerlijk erkennen van de Ene Mensheid. Dit is het grote spirituele ontwaken,
dat het denkbeeld wereldregering magnetiseert.
Wanneer zulk een inzicht in het menselijke bewustzijn op de voorgrond treedt zal het bestuur van de Aarde zeer zeker tot zulke niveaus van ervaring en deskundigheid stijgen, dat zelfs het meest geperfectioneerde regeringsstelsel, dat de wereld tot dusver heeft gekend op schoolplein politiek lijkt.